Autisme, niet iedereen heeft het!

“Autisme, dat heeft iedereen toch wel?”

“Autisme, dat heeft iedereen toch wel?” “Dus jij kan niet zo goed tegen veranderingen?” “Is het besmettelijk?” “Dan weet je ook niet wat emoties zijn, toch?” “Komt het door de vaccinaties van vroeger?”.

Ja, dit zijn de gemiddelde reacties die ik krijg van mensen wanneer ik ze vertel dat ik autisme heb. Mensen doen er heel luchtig over, of slaan de plank volledig mis. Maak je iemand zoals ik dus ook echt niet blij mee.

Vooral de mensen die mij vanaf dat moment niet meer serieus nemen draai ik het allerliefst op de plek de nek om. Maarja, iets met wetgeving enzo, dus dat doen we dan ook maar niet.

Ik ben in 2015 onderzocht en gediagnosticeerd. Toen was ik al 25. Veel te laat dus eigenlijk.

Heel veel gesprekken, vragenlijsten en gedragsrapporten van mijn directe omgeving. Leuke, maar ook minder leuke gesprekken. Veel (pijnlijke) dingen uit het verleden naar voren gehaald door middel van regressietechnieken. Vooral dat laatste kon mij behoorlijk van mijn stuk brengen.

Autisme- Spectrum- Stoornis

Autisme- Spectrum- Stoornis is de medische term voor mijn diagnose, afgekort ook wel ASS genoemd (Yes, I know. No pun intended xD). Wat het inhoudt? Geen flauw idee als je het mij vraagt. Waarom ik er zo nonchalant over ben? Heel simpel…

Autisme is een van de meest brede afwijkingen binnen de groep van gedrags- en contactstoornissen. Naast een paar vaste groepen (zoals PDDNOS en Asperger) verder niet in te delen in “hokjes”, vandaar dat wereldwijd is afgesproken om het ASS te noemen. Autisme is doorgaans echt een mannendingetje, maar bij vrouwen komt het ook vaak voor (alleen in mindere mate).

Aangeboren, is erfelijk vanaf de 1e graad (heb het van mijn vader) en kan jaren sluimeren voor het zich uit. Vast te stellen vanaf het 4e levensjaar. Wordt (vermoedelijk) veroorzaakt door een andere structuur in je neuronen (snelweg in je hersenen tussen de kwabben). Hoogbegaafdheid/ Verhoogde intelligentie, introvert, de wereld anders zien dan anderen. Dit is wat er aan algemene informatie aan over beschikbaar is. Ga je de diepte in, trek je een scala aan segmenten en subgroepen open waar de hond nog niet van durft te vreten.

Kortom, het is al tientallen jaren een erkend “ziektebeeld”, en er is talloze geschreven informatie over te verkrijgen. Maar tegelijkertijd is het onbekend terrein voor welke specialist dan ook.

De mensen in mijn directe omgeving stonden dus ook met hun mond vol tanden toen ik het ze vertelde. Ze zagen in mij geen autist, ze vonden mij hooguit hier en daar een aparte gast. Ik ben ja immers geen Rain Man (kijk de film eens, best een eye opener).

Er was welgeteld één iemand voor wie het allemaal op de plek viel… Mijn twee jaar oudere broer, die altijd al niet begreep waarom ik ben wie ik ben, mijn gedragingen en reacties nooit begreep. Daarom had ik ook nooit echt een band met hem. Sinds de diagnose heb ik pas echt een grote broer. Mijn jongere zusje bleef er nuchter onder en had niet echt een mening. Is echt een droogkloot eerste klas, precies mij en mijn vader.

Zelfs van mijn toenmalige partner, waar ik 2 kinderen samen mee heb, ben ik van mening dat zij mij nooit echt kon begrijpen. Andersom net zo goed, met de nodige frustraties als gevolg.

Hoe werkt het bij mij?

Hoe het bij mij werkt? Heel simpel uit te leggen. Beeld je in dat een normaal mens een masker heeft, een filter zogezegd. Alle informatie die relevant is komt binnen. Irrelevante info komt er niet door en gaat langs je af. Door de vele gekruiste neuronen (daar is die snelweg weer) komt de informatie op de juiste plek terecht in de hersenen, of het wordt opzij gezet voor later.

Bij mij, en vele andere autisten werkt het anders. Ik heb geen masker of filter. Bij mij komt alles binnen, en moét alles direct verwerkt worden. Mijn brein draait 24/7 overuren. Ik ben dus ook 24/7 moe, vrij uitdagend dus. Mijn neuronen zijn niet gekruist, maar rechtlijnig. Prikkelingen komen razendsnel binnen en worden op razendsnel tempo verwerkt. Alleen is het voor een autist vaak al heel snel teveel, en moeten ze uit het moment stappen om “af te schakelen”. Doen ze dit niet, worden zij meteen van hun stuk gebracht, en kunnen zij er vervolgens niet mee overweg (als autist is er een verhoogde kans op psychose bij overprikkeling). Vandaar dat de gemiddelde autist zich ook gauw afzondert, en heel introvert is en soms ook strak staat van de (zware) medicatie.

Structuur

De rechtlijnigheid zorgt voor structuur. Alles is zwart of wit, links of rechts, van ene uiterste naar het andere. Ik ken de middenweg, maar bewandel hem zelden omdat mijn verstand er gewoon niet bij kan. Empathie? Nog nooit van gehoord, krijg je daar frietjes bij? Complimenten? Nee, krijg ik mijn strot niet uit. Welgemeend aardig doen moet ik forceren, hoe goed ik het ook bedoel. En dat ziet er echt niet uit. Star is misschien de juiste omschrijving. Koppig, behoorlijk eigenwijs en zeer zakelijk/ theoretisch in benadering en gespreksvoering. Vriendschappen moeten voor mij ook functioneel zijn, anders onderhoud ik ze niet. Ik zal ook nooit iemand uit mezelf om hulp vragen, dat krijgt mijn brein niet geregeld.

Hoe ik er mee omga? Ik ben van mening dat ik tijdens en na de diagnose behoorlijk aan de depressieve kant ben geweest (dat besefte ik mij pas toen het later weer beter ging met me). In die tijd waren er ook huwelijksproblemen, en we probeerden een kind te krijgen (met de nodige moeite). Dus een behoorlijk zwarte periode uit mijn leven. Ik heb zelfs geprobeerd uit het leven te stappen, met de nodige gevolgen van dien. Eraan terugdenkend, ben ik blij dat het toen mislukte, vooral als ik mij bedenk wat ik achter had gelaten….

Nu? Ik leef mijn leven als ieder ander. Alleen weet ik nu waar voor mij de grenzen liggen in wat ik wel of niet aankan. Ik zie het niet als een handicap of ziekte, maar als een uitdaging. Ik laat me niet leiden door mijn autisme. Er is voor mij heel veel op de plek gevallen de laatste tijd.

“Emoties voor mij een raar en onbekend iets”

Hoewel emoties voor mij een raar en onbekend iets zijn, moet ik eerlijk bekennen dat ik dit laatste stukje tik met waterige ogen en een brok in mijn keel. Ook ik heb dit nog niet fatsoenlijk kunnen verwerken, gewoonweg omdat ik niet de luxe heb om een maandenlang traject in te gaan. Ik moet door. Zodat ik na een moeilijke jeugd, meerdere mislukte relaties en een kapot gelopen huwelijk een goede vader voor mijn kinderen kan zijn, opdat mijn kinderen nooit hetzelfde mogen doormaken als ik. En natuurlijk een fijne partner voor degene die zo gek is om mij te verdragen xD.

Als laatste…. Doe jezelf, maar vooral mij en alle andere autisten een lol, neem ons serieus alsjeblieft. En ohja, verwacht geen diepgaand oogcontact, kunnen we heel slecht tegen.

Deze blogpost is geschreven door een maatje dat lid is van onze community. We geven onze leden graag een podium waar ze hun verhaal kwijt kunnen. 

1 reactie op “Autisme, niet iedereen heeft het!”

  1. Ik heb ook autisme. Diagnose ook veel te laat gekregen. Ik was al bijna 50 jaar. Goed artikel heb je geschreven. Er is een ding dat me stoort niet alleen bij dit artikel. De uitspraak ik ben een autist of een autist… ik ben geen autist. Ik heb autisme. Ik ben meer dat ben jij ook. We hebben ook nog een eigen karakter. Wij zijn mens met negatieve en positieve karakter eigenschappen. Mensen met autisme hebben ook veel goede karakter trekken. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Blijf lekker jezelf. Gr. Miriam.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *